مربوط و يا غير مربوط ، در فهارس شناخته شده كه در واقع يك رساله بودند و چه بسيار كتابهاى ناشناخته مانده اى كه شناخته شد . بنابراين نبايد اين بانك را با « كتابخانه ديجيتال » كه فقط متن موجود را بدون هيچگونه كار علمى و حتى استاندارد سازى مكانيزه مىكند ، مقايسه كرد . كار علمى و دستى انجام شده براى اين بانك تا امروز كه بروز آمدى كامل رسيده ، بيش از 000 / 300 ساعت كارى بوده است . براى ايجاد حداكثر بهره ورى از اين بانك و حداقل كاستى ، به جز نيروهاى علمى يك تيم فنى نيز به صورت مرتب نسبت به رفع كاستيهاى فنى و ايجاد حداكثر توانائى آن پرداخته اند و امروز مدعى هستيم كه جامع ترين ، بزرگترين و فنى ترين بانك علمى در حوزه نسخ خطى ايران را سامان داده ايم ، و حتى نمونه و مشابهى خارجى از آن نيافته ايم . در اين بانك حدود 70 مورد اطلاعات مربوط به نويسنده ، كتاب و نسخه ، به صورت مجزا تفكيك شده و امكان گزارش گيرى هاى بسيار متنوع را براى مقاصد گوناگون فراهم آورده است و دستمايه اصلى ما را در تهيه و تدوين موارد بعدى ، به نحوى شايسته مهيا شده است . حجم ثبت شده از اطلاعات موجود در ايران نشان مىدهد كه ايران يكى از بزرگترين كشورهاى جهان در زمينه دارا بودن نسخه هاى خطى است . و مدعى هستيم كه با فراهم آمدن و انتشار اطلاعات نسخه هاى گمنام در كشور ، مطمئناً ايران در صدر كشورهاى داراى دست نوشته خواهد نشست . اطلاعات اين بانك در مورد ايران كاملا روز آمد بوده و همچنان اين روزآمدى را در دستور كار خود دارد و جز آن ، از سال جارى آماده سازى اطلاعات نسخه هاى خطى فارسى و عربى كشورهاى ديگر را آغاز نموديم و فعلا كشور عراق و اطلاعاتى از كشورهاى ديگر راكه فهارس آن توسط ايرانيان تهيه شده و يا در ايران به چاپ رسيده ، در دست كار خود داريم . فهرست نگارى در سال 1374 طرحى از طرف اينجانب به شوراى پژوهشهاى علمى كشور ارائه گرديد تا در قالب آن 000 / 100 عنوان نسخه خطى فهرست نويسى شود . اين طرح در سال 1375 به عنوان « طرح ملى » در شوراى پژوهشهاى علمى كشور تصويب و در دبيرخانه آن به شماره 579 تحت نام « فهرست نويسى نسخ خطى ايران » ثبت گرديد و مقرر شد طى چند سال اجرائى شود . پس از فراز و فرود نسبت به تخصص اعتبار آن ، با زحمت بسيار و طى چند سال اعتبارى در